
Met regelmaat volg ik met plezier de webinars georganiseerd door Fundament.nl Op 28 februari volgde ik het webinar ‘Terugblik op Real Estate Connect 2013’ georganiseerd door Boris Geheniau en Ronald de Nas. Op 4 april volgde ik het webinar ‘ERA IBC, Aantrekkende woningmarkt in de VS voorspellend voor Nederland’ met Boris, Arjen Terpstra en Sandra Lopulalan. In beide sessies werden onderwerpen en trends aangehaald waar wij mee bezig zijn en op inspelen. Na contact met @Fundament heb ik een gastblog geschreven over ‘Over vroeger, later en vandaag’.
I – Vroeger was alles beter
‘Vroeger’ waren zoekopdrachten heel gewoon. In 1985 had ik ook zo’n zoekopdracht. Je werd door een makelaar op de hoogte gehouden van het nieuwe woningaanbod. Vaak per post, maar ook via de telefoon. Voordeel was dat je als eerste geïnformeerd werd, nog voordat de woningen in het ’publieke circuit’ kwamen. Althans, dat vertelde de makelaar mij. Ergens in 1985 lag ik met zware griep in bed en werd op dinsdagochtend om 07.45 uur door de makelaar gebeld. Hij had via een fax van een woning gehoord en deze woning leek hem wel wat voor mij. Voor de jongeren onder ons, een fax is een soort kopieerapparaat, maar dan op afstand.
Als een makelaar voor 08.00 uur belt moet het wel bijzonder zijn, ook in die tijd. Nog voor 08.00 uur stond ik in trainingspak in de voortuin van een vrijstaande woning uit 1904. Het Te Koop-bord stond nog niet in de tuin. Had het er wel gestaan dan had ik het niet opgemerkt, zo hoog stond het gras. Om 08.01 uur belde ik de makelaar terug dat ik direct wilde bezichtigen. Enkele dagen later kocht ik mijn eerste koopwoning van twee oude dienstmeiden. De pastoor waar ze mee samenwoonden was overleden en de dames hielden het niet meer vol; de pastoor kwam iedere nacht langs. Samen met alle binnenmuren verliet een maand later ook de pastoor definitief de woning. Ik blij, bank blij, makelaar redelijk blij. Redelijk blij, want deze woning was zeer scherp geprijsd en zijn courtage was daarom niet al te hoog.
Enkele jaren later moest ik uitkijken naar een grotere woning, de gezinssituatie was danig verandert dat er meer ruimte moest komen. Opnieuw contact gezocht met inmiddels, ‘mijn’ makelaar. Hij – laat ik hem Jaap noemen – ging voor mij zoeken en kwam opnieuw met een fraaie woning op de proppen. De woning was groot met twee garages, twee schuren en twee zolders. Doordat de woning ingericht was voor dubbele bewoning, moesten ook hier enkele muren wijken. Ik blij, bank blij, Jaap zeker blij want hij verkocht mijn oude woning én kocht een nieuwe woning aan.
Een paar jaar later gaat het weer schuren, mijn derde koopwoning moet er toch maar van komen. Het gaat erg goed op de woningmarkt dus Jaap is er nog steeds en is uiteraard bereid te helpen. Het zoeken en onderhandelen doe ik echter deze keer zelf, de formele afhandeling mag hij voor zijn rekening nemen. Ik vind dat ik inmiddels genoeg ervaring met koop en verkoop heb om zelf het één en ander te doen. Inmiddels is er namelijk Funda en nog een andere Jaap. Als ik de perfecte bovenwoning tegen kom praat ik in een 2 minuten durend telefoongesprek met de eigenaar zo maar 25% van de vraagprijs af. Ik vraag mij af of Jaap dit gelukt zou zijn, waarschijnlijk heb ik zelf geluk gehad. Jaap verzorgt volgens afspraak alle formaliteiten voor mij en voorziet mij van gedegen hypotheekadvies. Ik blij, Jaap nog steeds een beetje blij, de bank blijft blij.
Later
We zijn weer een paar jaar verder. Ik mis een tuin en mijn balkon houdt niet over. Ik geef Jaap een belletje. Jaap komt graag langs, taxeert tussen neus en lippen door mijn woning op 310K en zegt dat we voor 300 gaan. Ik schrik van de vraagprijs die hij voorstelt. We komen weer een mooi courtagepercentage overeen. Als Jaap 300K scoort is het bedrag aan courtage meer dan ‘verdiend’. De vraagprijs lijkt mij wel heel erg hoog in deze tijd, maar wie weet het beter dan Jaap? … Lees meer